Naam hond: Leonardo
Ras/soort: Kruising Herder
Reu/teef: Reu
Geboortedatum: april 2011 (gevonden als pup op een Portugees strand, van daaruit geadopteerd)
Gesteriliseerd: Ja
Geënt: Ja
Gechipt: Ja
Schofthoogte: ca. 53 cm
Gewicht: ca. 24 kg
Adoptiekosten: In nader overleg
Verblijft in: Dortmund, Duitsland.

Over Leonardo in het kort

Kan alleen thuisblijven: Ja, maakt nooit iets kapot.
Kan met kinderen: Rustige kinderen die hij kent, daar was hij lief voor. Maar een gezin met kinderen, of vaak op bezoek komende kleinkinderen is te druk voor hem.
Kan met katten: ABSOLUUT NIET!
Kan met anderen honden: Als hij ze kent en niet dominant zijn. Leonardo woont nu door de omstandigheden in een dierenpension in huiselijk setting in een kleine roedel honden, dat gaat goed.
Kan mee in de auto: Ja
Kent basiscommando’s: Ja, luistert heel goed, behalve bij angst of als hij katten ziet.
Waaks: Ja, zeer waaks en blaft snel.
Kan los lopen: Ja, behalve als er vreemde mensen of honden aan komen lopen, dan moet hij zeker vast. Anders vlucht hij uit angst, óf valt onaardig uit.
Sterke jachtdrift: Ja
Gedrag op straat: Zeer angstig.
Gedrag naar bezoek: Zeer angstig.

Geschiedenis van Leonardo

Leonardo is toen hij 4 maanden was geadopteerd uit een Portugees asiel. Hij heeft 1 niet volgroeid voorpootje. Hierom wilde niemand hem adopteren. Zijn huidige baasje, Claudia, wel. Claudia is Duitse en woont in Dortmund, de hond dus ook. Na de vlucht kwam hij ernstig getraumatiseerd en extreem angstig aan. Hij is altijd een angsthond gebleven. Ondanks veel trainen en hulp van gedragsdeskundigen.

Reden van afstand

Claudia is terminaal ziek en is inmiddels opgenomen in een hospice. Zij zal niet meer thuiskomen.
Zie tekst “meer informatie over Leonardo”

Meer informatie over Leonardo

Eigen verhaal van eigenaresse Claudia, vertaald uit het Duits door vriendin Nicolette:

Mijn naam is Claudia Förster. Ik ben Duitse en woon in Dortmund. Alleenstaand, geen kinderen. Ik ben 54 jaar en terminaal ziek. Ik heb een hond, Leonardo, die alles voor mij betekent. Leonardo is moeilijk herplaatsbaar en ik hoop dat hij een veilig, warm nieuw thuis vindt. Ik heb het verhaal van Leonardo en mijzelf hieronder zo goed mogelijk geprobeerd te vertellen zodat u een indruk kunt krijgen van Leonardo en mijn (gezondheids)situatie:

Leonardo is een gecastreerde reu van ruim 8 jaar. Hij is gevaccineerd en gechipt en gezond. Leonardo heeft de eerste vier en een half jaar van zijn leven een prachtig leven geleid samen met mij. Hij was en is erg geliefd. Hij was elke dag in het bos en in het veld voor lange wandelingen. Hij was dagelijks met honden en kon met ze spelen, door het bos struinen en rennen. Aangezien Leonardo dol is op langere afstanden in de auto, zijn we vaak samen op vakantie geweest in appartementen of vakantiehuizen. Dat was nooit een probleem voor hem. Hij kent bergen en meren, strand en zee.

Het rechter voorbeen van Leonardo is vanaf de geboorte misvormd, hierom wilde niemand hem adopteren. Maar ik was, op afstand, meteen verliefd op hem en adopteerde hem in 2011 vanuit een Portugees asiel. Zijn kortere voorpoot heeft zijn spel nooit bemoeilijkt. Hij houdt nog steeds van rennen en is ook snel en wendbaar. Hij is volledig mobiel op 3 poten. Veterinaire behandelingen aan zijn poot waren nooit nodig omdat hij nooit klachten had. Natuurlijk werd en wordt hij regelmatig onderzocht en ingeënt door dierenartsen.
Leonardo arriveerde toen hij vier maanden was uit Portugal in Duitsland bij mij, hij was getraumatiseerd door de vlucht en uiterst angstig. Zijn angst verminderde gedurende de eerste vier jaar van zijn leven, maar hij bleef een angstige hond. De vrees voor vreemden en vreemde honden is altijd gebleven en hij heeft nog steeds tijd en structuur nodig om te wennen aan nieuwe situaties. Er is geen sprake van een bezoek aan de levendige straten, winkelstraten of het stadscentrum. Hij is bang voor straatlawaai en vreemden.

In 2011 werd ik geopereerd aan longkanker en genezen verklaard. In dat jaar adopteerde ik Leonardo. Eind 2014 werd ik lichamelijk gehandicapt na een operatie aan een hersentumor. Dit bleken uitzaaiingen van de longkanker en ik werd linkszijdig gedeeltelijk verlamd na de hersenoperatie. Deze handicap was een schok voor Leonardo. Hij werd niet langer beschermd door een standvastig baasje, maar geloofde dat hij nu de beschermer moest zijn. Verzorgers, verplegers en vrienden moesten vaak komen, dus veel -onbekende- mensen liepen in en uit. Dit naast mijn fysieke hulpeloosheid maakte Leonardo bijna gek. Hij verliet voor het eerst niet mijn zijde, weigerde met andere mensen te lopen en beefde overal als hij bij mij weg werd gehaald. Leonardo was volledig overweldigd en overstuur door deze grote verandering in zijn leven en kon de situatie niet aan. Hij is altijd gevoelig geweest om angst-agressief gedrag te ontwikkelen, maar deze verandering in zijn leefsituatie heeft zijn angst enorm vergroot. In deze periode beet hij voor het eerst een teef.

Ondanks mijn handicap en ziekte was het voor mij absoluut niet aan de orde dat ik een ander baasje zou zoeken voor Leonardo. Ik was er steeds van overtuigd dat ik door intensieve revalidatietrajecten weer dusdanig mobiel zou worden dat ik zelf voor Leonardo kon zorgen.

Maar omdat de situatie onhoudbaar was voor Leonardo en ik niet voor hem kon zorgen ontstond er een probleem. Mijn hond is alles voor mij en ik voel mij heel verantwoordelijk voor mijn gecompliceerde en getraumatiseerde hond waar ik zielsveel van houd.
Na mijn operatie, het was medio 2015, moest Leonardo naar mijn ouders, zij wonen ca. 700 km van mij vandaan, in Zuid-Duitsland en ik in Dortmund. Gezien hun leeftijd, midden zeventig, en het angstige en daardoor soms agressieve/felle karakter naar andere honden van Leonardo, konden zij hem uiteindelijk niet meer goed aan. In huis ging het goed, maar buiten was een groot probleem. Door het extreme angstgedrag dat zich inmiddels ontwikkeld had was en is het niet mogelijk Leonardo bij mijn ouders of vrienden onder te brengen.

Vanuit mijn ziekbed vond ik een dierenpension in Oostenrijk, gespecialiseerd in Angsthonden. Deze mensen hebben Leonardo begin 2016 bij mijn ouders opgehaald en opgenomen in hun pension. Leonardo leefde hier in een vaste groep honden.
Uiteraard alles tegen betaling en ook betaalde ik maandelijks een behoorlijk bedrag om Leonardo een zo goed mogelijk leven te kunnen bieden totdat ik zelf weer voor hem kon zorgen. Na een langdurig revalidatietraject heb ik Leonardo in Oostenrijk bezocht samen met mijn goede vriendin Nicolette Guilloteaux uit Holland. Ik kon toen weer een beetje lopen met prothese en stokken en was zó positief dat ik verhuisde van Dortmund naar Oostenrijk om zo dicht mogelijk bij mijn hond te kunnen zijn. Zelf kon ik nog niet voor hem zorgen maar kon hem wel vaak bezoeken en hij had een mooi leven daar in het pension.

Helaas verslechterde mijn gezondheid weer en moest ik terugverhuizen naar Dortmund. Waar ik de afgelopen jaren nogmaals werd geopereerd aan mijn hoofd en ik van stokken naar rollator verslechterde en uiteindelijk in een rolstoel belandde. Voor Leonardo vond ik in Dortmund een hondenoppaser waardoor hij liefdevol is opgevangen sinds eind 2016. Ook hier is hij uiteraard een betalende gast. Leonardo woont hier fulltime (24/7) en ik dacht dat er een moment zou komen dat ik weer voor hem kon zorgen, helaas werd mijn gezondheid steeds slechter. De verzorger komt regelmatig bij mij op bezoek met Leonardo. Ik kon/kan daar zelf niet heen omdat ik in een rolstoel zat en inmiddels volledig bedlegerig ben.

Sinds ca. 4 jaar woont Leonardo niet meer bij mij en ook in twee verschillende kennels. Ook in de huidige kennel leeft hij in een groep honden en dat gaat goed, mits hij goed begeleid wordt als er nieuwe honden bij de roedel komen. Dan moet hij even niet alleen gelaten en goed begeleid worden. Hoewel hij daar een gestructureerd kader heeft, hij met andere honden kan spelen, mist hij natuurlijk het wandelen en huiselijke aandacht, dit doet mij veel verdriet. In het eerste pension was er geen bijtincident, maar Leonardo had de duidelijke instructies en supervisie nodig van de eigenaar van het dierenpension als er nieuwe honden kwamen. In het huidige dierenpension heeft hij 1 keer gebeten. Volgens de eigenaar kan Leonardo goed overweg met 95% van de honden en speelt hij vreedzaam met ze, maar van sommige honden houdt hij niet en dan is er een risico dat hij ze aanvalt.
Leonardo neigt door angst tot angst gestuurd agressief gedrag en hij moet duidelijke instructies krijgen. Helaas heeft Leonardo gekozen voor “aanval is de beste verdediging”. Leonardo heeft wanhopig een thuis nodig waar hij met duidelijke instructies, oefeningen, wandelingen en liefde oud kan worden. Een thuis waar veel stabiliteit, structuur en duidelijkheid voor hem is. Een rustige landelijke omgeving met zo weinig mogelijk prikkels zou het beste voor hem zijn.

Deze hond houdt van gehoorzamen en is trots als hij commando’s opvolgt of leuke spelletjes leert. Maar hij kan niet gehoorzamen in stressvolle situaties omdat zijn angst het denken blokkeert. Hij is erg angstig, maar hij heeft ook territoriale neigingen en heeft een beschermend instinct. Deze zaken beheersen hem en hij heeft een baas/verzorgers nodig die hem laten beseffen dat hij niemand hoeft te beschermen en veilig is.

In dergelijke stressvolle situaties is het voor hem inmiddels heel moeilijk zijn thuis te verlaten, de straat op te gaan, hij blaft altijd preventief tegen alles en iedereen op straat. Soms gaat de spanning even door in de auto. Leonardo wordt rustig zodra hij gaat liggen in de auto, hij is autorijden gewend. Dat is echt geen groot probleem.

Een begin juni kreeg ik een vreselijk bericht: er zijn helaas weer uitzaaiingen gevonden, deze keer door mijn hele lichaam. Er is geen behandeling meer mogelijk en ik ben inmiddels volledig bedlegerig. Ik moet onder ogen zien dat ik een laatste levensfase inga. Ik maak mij grote zorgen om mijn Leonardo. Hij is inmiddels niet meer herplaatsbaar. Mijn omgeving beschikt niet over de financiële middelen om de dure maandelijkse pensionkosten voor Leonardo te bekostigen en ik kan hen niets nalaten.

Leonardo is een zeer aanhankelijke, knuffelige en speelse hond. Hij wil behagen en gehoorzamen, prijzen ziet hij als een grote beloning. Als je hem fluit of roept, komt hij zo vrolijk als hij kan aanrennen. Hij begrijpt de normale basiscommando’s zowel mondeling als in gebarentaal. Ondanks zijn 8 jaren gedraagt ​​hij zich soms nog als een puppy vanwege zijn speelse gedrag, ook al zijn de snorharen al een beetje grijs. Hij is erg gevoelig en aanhankelijk en gedraagt ​​zich in huis perfect in balans, tenzij er aangebeld wordt. Leonardo is altijd erg overstuur wanneer iemand aanbelt of iemand op bezoek komt. Dan blaft hij oorverdovend en lang. Dan was het handig om hem naar zijn mandje in de slaapkamer te brengen en de deur dicht te doen zodat hij wist dat hij veilig was. Leonardo werd pas uit deze kamer gehaald als hij kalmeerde en ik aan zijn lichaamstaal zag dat hij het bezoek herkende.

Ik oefende het wandelen op drukkere wegen, ook met hondentrainers, maar dit was erg stressvol voor hem. Het is belangrijk om voorzichtig te zijn, want Leonardo wil vluchten uit angst. Hij moet altijd goed worden aangelijnd met een goed tuigje. Let op, rijd nooit naar een parkeerplaats aan de snelweg voor lange ritten op de snelweg. Het straatlawaai brengt hem in paniek en hij wil gewoon vluchten. Dat zou heel gevaarlijk zijn. Vanwege zijn angst zijn we altijd met de auto naar het bos of het veld gereden en hebben we alleen op rustige plekken en in rustigere straten gelopen. Ook vaak met wandelvrienden en honden die hij kende.

Op zeer rustige plekken, waar je niemand tegenkomt kan hij zeker loslopen. Hij loopt niet weg van zijn baasje en luistert dan goed. Hij loopt wel weg uit angst en luistert dan niet.

Leonardo is absoluut niet geschikt als metgezel voor een stadswandeling en als metgezel voor op een terras of bezoek aan café of vrienden. Hij zou voortdurend worden blootgesteld aan vreselijke angsten. Leonardo zou een beschermd en voorspelbaar leven moeten leiden, dat zou hem als elke andere hond erg blij maken. Leonardo houdt van kinderen en had een zeer hechte relatie met twee kinderen. Deze kinderen zijn dol op hem en speelden heerlijk met hem op wandelingen en in het appartement toen hij nog bij mij kon wonen. Toch is hij niet plaatsbaar in een gezin omdat er hier teveel drukte en onrust zal zijn voor hem. Bovendien is Leonardo een zogenaamde angstbijter. Hij heeft nog nooit een mens gebeten, maar hoe snel kan een misverstand ontstaan ​​met jonge kinderen.
Leonardo heeft een prikkelvrije omgeving nodig, zowel in huis, als daarbuiten en in een evt. wandelgebied. Een huishouden met frequente bezoekers en een regelmatige rinkelende deurbel zou hem en zijn nieuwe eigenaren met het vele geblaf van Leonardo zeer belasten. Leonardo blafte al oorverdovend hard toen hij vier maanden was, zoals je van een puppy niet zou verwachten. Hij blaft niet als hij alleen thuis is. Dus hij is geen neurotische blaffer maar blaft snel uit angst en onzekerheid. Hij is echter goed in staat om alleen te blijven en heeft nog nooit iets kapot gemaakt in huis. Hij blaft niet als hij alleen is, tenzij er aangebeld wordt. Hij houdt absoluut niet van katten!

Leonardo is een zeer opgewekte en altijd goed gehumeurde hond. Hij wacht ’s ochtends om te ontwaken en dan wordt er een vrolijk begroet en elke dag word je als verzorger overladen met liefde. Hij heeft een goede basisgehoorzaamheid, maar kan niet goed reageren op instructies als hij zich in een stressvolle situatie bevindt. Hij blaft dan naar onbekende mensen en honden en rent naar hen toe. Toen ik nog met Leonardo ging wandelen moest ik altijd de omgeving in het oog houden en afstand houden tot mens en hond, en Leonardo vroegtijdige commando’s geven zodat hij rustig bleef. Hij moest bijvoorbeeld altijd op de weg zitten als er een fietser of jogger kwam. Dat werkte goed. Hij heeft een eigenaar nodig met overwicht die zijn lichaamstaal kan lezen en hondenervaring heeft.

Ik hoop van harte dat Leonardo een thuis krijgt bij mensen die hem accepteren zoals hij is. Leonardo zat op de puppyschool, hij zat in de angstgroep, ik heb veel individuele lessen met verschillende hondentrainers gevolgd maar niets heeft geleid tot het afnemen van zijn kennelijk aangeboren angst, of angst door trauma in zijn eerste levensmaanden… Fanatieke hondentrainers zouden dan ook niet moeten proberen hem op zijn leeftijd nog te veranderen.

Verzorgers met begrip en empathie voor de hond zullen zeker genieten van deze moeilijke maar loyale, intelligente en lieve hond. Ik zou nooit, nooit een ander thuis voor hem zoeken als mijn gezondheidssituatie dit niet vereist had. Ik heb hulp gezocht bij de Duitse dierenbescherming en de instantie waar ik hem van geadopteerd, maar de perfecte baas voor Leonardo lijkt niet te bestaan. Leonardo wordt vanwege zijn angst gezien als moeilijk herplaatsbaar en ik ben inmiddels ten einde raad. Na de laatste diagnose ben ik in een terminale fase van mijn leven beland. Binnenkort zal ik naar een hospice verhuizen. Het zou een grote troost en geruststelling voor mij zijn te weten dat Leonardo goed terecht gaat komen en nog een gelukkig leven kan leiden.
Nicolette Guilloteaux is mijn contactpersoon omdat ik geen Nederlands spreek, zij heeft deze tekst voor mij vertaald en is ten alle tijden bereid u te woord te staan.

Toelichting door Nicolette:

Sinds 6 juli jl. is Claudia opgenomen in een hospice in Dortmund en is haar levensverwachting helaas nog hooguit enkele weken, haar gezondheid is dusdanig verslechterd dat zij zelf niet meer kan e-mailen en maar weinig telefoneren. Mocht het ideale baasje Leonardo willen adopteren zal ik hem gaan ophalen en naar zijn nieuwe thuis brengen. Het moet gezien worden als een adoptie uit een ander land, zoals veel gebeurt vanuit Spanje, Portugal, Roemenië etc. Ik ben me ervan bewust dat het nieuwe baasje de hond nog niet kent en iets aangaat met een vreemde hond. Maar er moet wel de intentie zijn om Leonardo definitief te adopteren. Mocht dat te onzeker zijn, wil ik met liefde met diegene naar Dortmund rijden (op mijn kosten) om kennis te maken met Leonardo. Ook wil ik bij een eventuele match graag het nieuwe thuis van Leonardo bezoeken en eerst persoonlijk kennismaken met de geïnteresseerden.

Contact

Om in contact te komen met Nicolette kunt u een mailtje sturen via het contactformulier, wij sturen uw mailtje direct door.