19-11-15

Op 28 april 2013 hebben wij Lucky mogen adopteren. Wat hebben wij het getroffen met haar. Ik hoor de omgeving nog zeggen “waar begin je aan om een hond uit het buitenland te adopteren”. Maar een makkelijkere hond als Lucky is er haast niet. Tevreden met één grote wandeling op een dag en heb ik iets minder tijd voor een lange wandeling dan is spelen in de wei ook prima. Na alle energie eruit gerend te hebben gaat ze heerlijk op haar kussen liggen en komt de rest van de dag er niet meer af.

Alles wat er over Lucky geschreven stond op de website klopte, behalve één ding en dat is het jachtinstinct. Lucky zou een matig tot geen jachtinstinct hebben. Nou, ze heeft bewezen dat ze goed kan jagen. De eerste keer los had ze meteen een duif te pakken. Ook de kippen van de buren waren niet veilig en werden netjes thuis afgeleverd. Gelukkig gaat het steeds beter en jaagt ze niet altijd meer achter alles aan. Mocht dit toch gebeuren dan stap ik in de auto en zit ze altijd op hetzelfde punt te wachten tot ik haar kom halen.

In huis heeft Lucky een maatje: Jip de kat. Samen kunnen ze heerlijk spelen en wordt Lucky uitgelaten dan gaat Jip ook mee. Inmiddels is er ook gezinsuitbreiding gekomen, een baby. Dit is geen enkel probleem geweest voor Lucky. De baby werd meteen geaccepteerd en beschermd. Blaffen als er iemand binnen komt maar verder zal ze niemand kwaad doen uit bescherming.

Mocht er een volgende hond komen dan zou deze ook zeker weer bij Stichting Hond in nood vandaan komen. Het voordeel hiervan is dat ze al veel geleerd hebben tijdens de opvang en dat bekend is hoe het karakter van de hond is. Zo weet je zeker dat je een hond krijgt die bij je past.

Hartelijke groeten van Francien