Na de operatie

Ceasar mocht diezelfde avond naar huis. Bij het ophalen kregen we veel medicijnen mee, het is handig thuis meteen een tabel te maken van de lijst met medicijnen en hoe laat ze gegeven moeten worden. Dan na elke ronde een kruisje zetten welke gegeven zijn, zo hoef je nooit te twijfelen of de hond het heeft gehad. Ook heeft Ceasar een katheter.

In het Medisch Centrum voor Dieren wordt uitgelegd hoe je de blaas moet legen en ook leren ze je hoe je weet dat de blaas leeg is. Het is niet heel erg moeilijk en hoe vaker je het doet hoe beter het gaat. Je trekt de urine eruit door middel van een grote spuit en hoeft maar zachtjes te trekken en merkt dat de spuit zich makkelijk vult. Dan voel je tegendruk en is de blaas leeg. Dan kan het dopje er weer op gedraaid worden.

Natuurlijk zijn er steeds weer dingen waar je tegenaan loopt, dat hebben wij vrijwel dagelijks en het is nu pas de vijfde dag na de operatie. Soms jankt de hond en moet je uitzoeken waarom, is de blaas te vol, grote boodschap buiten doen , heeft hij honger, dorst of wil hij wat gezelschap en een knuffel. Het naar buiten gaan is al een hele onderneming bij zo’n zware hond. We ondersteunen de achterhand door een handdoek onder zijn buik te doen en ieder aan één kant tillen. Vaak gaan we voor niks want dan hoeft hij niet. Ook merkten wij dat hij beter zijn grote boodschap kon doen door het dopje van de katheter te draaien. Zo kom je steeds achter nieuwe dingen.

Filmpje: legen van de blaas bij een verlamde hond.